આ ટેગ સાથે 1089 લેખ · પાનું ૧૯ / ૨૨
નાનો હતો ત્યારે અંધારાથી ડરતો.
તારા વગર બધું ચાલે છે.
કુંભાર આખો દિવસ
બા સાથે બજારે જવું એટલે
એક દિવસ આવશે જ્યારે તું
વિદેશના એરપોર્ટ પર એક ઊંચી પ્રતિમા છે —
તું સવારની પહેલી ચા છે,
પંદરમી ઑગસ્ટે સિગ્નલ પર
ગામના ચોકમાં ઘડિયાળ રિપેર કરનાર
એ આદર્શ નાગરિક હતો. દર પાંચ વર્ષે મત આપતો,
ગામની છેલ્લી બસ રાતે નવ વાગે ઊપડે છે.
હૉસ્પિટલના ત્રીજા માળે બાનો પલંગ બારી પાસે છે.
દરવાજો ખોલ. કદાચ બહાર વરસાદ હોય,
માધવ, માફ કરજે.
વરસાદ ધોધમાર નથી આવતો આજે,
રાધા હવે જમનાકાંઠે નથી જતી.
દીકરી, તારે નામે લખું છું —
પતંગિયું એક જ દિવસ જીવે છે,
લગ્ન પછીની પહેલી સવારે એ અરીસા સામે બેઠી હતી —
દાદાજીના ગયા પછી માળિયેથી એક ડાયરી મળી —
એ રસોડાની બારીમાંથી
નિવૃત્તિના દિવસે ઑફિસે મને
રાતે પાકીટમાંથી
ડૉક્ટરે કહ્યું: ‘ઘા રુઝાઈ ગયો છે,
દર સાંજે છ વાગ્યે
મારા ફોનમાં પાંચ હજાર મિત્રો છે.
વનમાં આજે
ઘડિયાળ બે વાગ્યે
પ્રિય નદી, માફ કરજે.
બાપુના અવસાન પછી એમના કબાટમાંથી
બાપુએ કહ્યું: ‘ચલાવ, ગભરાઈશ નહીં,
બાપુ બોલ્યા: ‘માયા છોડો,
તું રોજ પૂછે છે: ‘તું ક્યાં ખોવાઈ ગયો?
સિત્તેર વરસનાં મણિબેન
ઘરડું ઝાડ બોલ્યું: મને પાનખરની બીક ન બતાવો.
દાદાનાં ચશ્માં હજી ટેબલ પર પડ્યાં છે,
સત્તર વરસની એક છોકરીએ નોટબુકના છેલ્લા પાને
દ્વારકાના સોનાના મહેલમાં મધરાતે
રાતે દીવો ઠારતાં પહેલાં
ઑફિસમાં વરસની ત્રીસ રજા મળે છે,
ગામથી નીકળ્યો ત્યારે માએ કહ્યું હતું:
પૌત્રે પૂછ્યું: ‘દાદા,
ગઝલ શીખવાનો વર્ગ. સાહેબે બોર્ડ પર લખ્યું:
ઇન્ટરવ્યૂ પહેલાં દીકરીએ
ન્યૂ જર્સીમાં મારી પૌત્રી
નાની હતી ત્યારે વાવાઝોડાની રાતે
અમે હપ્તે ઘર લીધું,
તને પ્રેમ કરવો એટલે
ફોન કહે છે: ‘સ્ટોરેજ ભરાઈ ગયું છે,
બધું વેચાઈ ગયું — ખેતર, ઘર, બળદ, ગાડું.