ચશ્માં

દાદાનાં ચશ્માં
હજી ટેબલ પર પડ્યાં છે,
કાચ પર
એમની આંગળીનાં ઝાંખાં નિશાન સાથે.

એક દિવસ
મેં પહેરી જોયાં —
બધું ધૂંધળું,
રેખાઓ ઓગળેલી,
ચહેરા અડધા.

હું હસ્યો:
‘દાદા, આમાં તો કશું દેખાતું નથી!’

પછી
ચશ્માં ઉતાર્યાં
ત્યારે સમજાયું —

આ જ કાચમાંથી
દાદા
અમને જોતા હતા:
ઝાંખા,
અધૂરા,
ને તોય
દુનિયાનાં સૌથી સુંદર.

– પરાગ રતનપરા