તું અને હું

તું
સવારની પહેલી ચા છે,
હું
એ ચા ઠરી જાય ત્યાં સુધી
છાપું વાંચતો માણસ.

તું
અધૂરું ગીત છે,
હું
એનો ભૂલાયેલો અંતરો.

તું
વરસાદ છે,
હું
એ છત્રી —
જે ખોલવાનું
હું દર વખતે ભૂલી જાઉં છું.

ને સાચું કહું?
ભૂલી જાઉં છું,
કારણ
ભીંજાવું મને ગમે છે.

– પરાગ રતનપરા