આ ટેગ સાથે 1089 લેખ · પાનું ૧૭ / ૨૨
હાઇવે માટે ડુંગર કાપ્યો.
પ્રેમ એટલે
જરૂર છે — એક માણસની,
એ રાતે આપણે બંને
આખી રાત હું ખડિયા પાસે બેઠો રહ્યો.
પીપળાની છાયામાં કૃષ્ણ સૂતા હતા,
આ કાંઠે મારું ગામ, પેલે કાંઠે એનું.
હવે એના હાથ ધ્રૂજે છે. ચોટલો
દર શિયાળે કુંજડીઓ
શિયાળાની સવારે ધુમ્મસ
પતંગિયું મારા હાથ પર બેઠું.
વરસો પછી સ્ટેશન પર
દાદાજી ગયા એ રાતે ચોપાટ
બાર વરસનો હતો ત્યારે
મંદિર બંધાય છે. મજૂરણ
છોકરાવાળા આવ્યા. ચા પીધી, ભજિયાં ખાધાં,
બાર માળના બંગલામાં સવારે નવ વાગ્યે
થેંક્સગિવિંગની રાતે દુકાનના બારણે
બાપુનો ચહેરો મને ક્યારેય વાંચતાં ન આવડ્યો.
તારી ડાયરીનાં કેટલાંક પાનાં
મા બપોરે ઓસરીમાં બેસીને
દિવસો હવે ઑફિસની ફાઇલો જેવા વીતે છે —
પરોઢિયે ફળિયામાં તાપણું સળગાવીને
હું તને ચાહું છું એમ કહેવામાં
૧. મન મન
રોજ સવારે તું બે કપ ચા મૂકે છે.
મહેમાન આવવાના છે. દીવાનખાનું
મને ખબર નથી હું તને ક્યારથી ચાહું છું.
એ કડિયો છે. ત્રીસ વરસથી
રસ્તાની ધારે ભરબપોરે
નદી ગામમાં આવી.
હું તને એમ નહીં પૂછું
રાતે નવ વાગ્યે આખી સોસાયટીની
માણસ હવે
છોકરીનો બાયોડેટા આવ્યો: ઊંચાઈ: પાંચ ફૂટ ચાર ઇંચ,
છાપામાં યુદ્ધ છે, ટીવી પર પૂર,
મંદિરના જીર્ણોદ્ધારની તકતી પર
એને બોલતાં આવડતું હતું — પણ આ ઘરમાં
શરદપૂનમની રાતે બા અગાસી પર
પંદરમી ઑગસ્ટ. ધ્વજ ચડ્યો,
સરકારી કોઠારોમાં ઘઉં સડે છે,
મંદિરના શિખરે સોનાનો કળશ ચડ્યો.
લગ્ન પહેલાં એ મારા માટે
પંડિતે સ્વર્ગનું વર્ણન કર્યું: સોનાના મહેલ,
શિશિરમાં લીમડાનું એક પીળું પાન
નેસમાં રાત અડધી હતી
કારખાનું બંધ થયું, ટ્રેન બંધ થઈ,
તું નથી, તો આ ઘરમાં
ગુમ થયેલ છે: મારા પપ્પાનું હાસ્ય.
દિવાળીની સફાઈમાં કબાટના છેક તળિયેથી