આ ટેગ સાથે 1398 લેખ · પાનું ૧ / ૨૮
ઝાકળ જેવું સગપણ રાખ્યું, સૂરજ ઊગ્યે ઊડી જાશે, તોય પાંદડે પાંદડે એની લીલી લીલી વાત લખાશે.
આંગળીએ આખો સંસાર, ભાઈ, આંગળીએ આખો સંસાર, સવારથી સાંજ લગી સ્ક્રીન ઘસું, ને હૈયે ખાલીપો અપાર.
આભ ગાજે ને ધરતી ધ્રૂજે, મારું હૈયું રે થનગન થાય, કે પહેલો વરસાદ મારી ઓસરીએ આવીને ચૂંદડી ભીંજવી જાય.
ઊંઘી જા રે મારા ચાંદલિયા, ઊંઘી જા, તારાં સપનાંમાં પરીઓ આવે, ઊંઘી જા.
ડાયટ મારું ચાલે છે, ભાઈ, ડાયટ મારું ચાલે, સવારે ભૂખ્યો રહું છું ને રાતે ફાફડા ઝાલે!
ગરબે ઘૂમે રે મારી માવડી, ઝગમગ દીવડા સંગ, ચાચર ચોકે રમવા આવી, ઓઢી ચૂંદડી રંગ.
પરદેશની ધરતી પર મારું મન ના લાગે રે, રાત પડે ને ગામની ગલીઓ સપનામાં જાગે રે.
ટપાલી રે ટપાલી, તારી થેલીમાં શું શું? કોઈની રાખડી, કોઈનાં આંસુ, કોઈનું હસતું મુખ શું?
આંગણે મેં તો તુલસી રોપી, ઉંબરે રોપી આશ, વહાલમ, વેળા વહી ન જાય, આવજે મારી પાસ.
ચૂડલો મારો નંદવાયો રે, ઓલ્યા સરહદને ઓવારે, ઢોલ ઢબૂક્યા'તા જે ડેલીએ, ત્યાં દીવા બળે સવારે.
આખી રાત મા જાગી રે, એનું પોપચું ના પલકાયું, મારા કપાળે પોતાં મૂક્યાં, એનું કાળજું કેવું તપાયું!
મેં તો ખોળો પાથર્યો'તો, તમે ખોદી કાઢી ખાણ, ધરતીમા પૂછે છે રે, કેવાં જણ્યાં મેં સંતાન!
એક છત્રી ને આપણે બે, ને વરસે ધોધમાર, ભીંજાયા વિણ કેમ રહેવાય, સાજન, આ વેળા પાર?
ચાવી સોંપી ભાડાના ઘરની, ને પાછું વાળી જોયું, ભીંતે ભીંતે મારું થોડું થોડું જીવતર રોયું.
કાચી માટીનો ઘડો રે ભાઈ, કાચી માટીનો ઘડો, ઘડનારો તો ચાકડે બેઠો, તું શાને અભિમાને ચડ્યો?
મેંદી મૂકી મેં હાથે, સાજન, ઝીણું ઝીણું નામ, લખજો તમે હથેળીએ, ને લખજો મારું ગામ.
આજ શરદની પૂનમ ને મારો ચાંદો ઊગ્યો ચોક, ગરબે ઘૂમે ગામ ને સઘળા ભૂલ્યા લાજ ને લોક.
મારે ઝૂંપડીએ દીવો હરિ, મારે ઝૂંપડીએ દીવો, ભલે તેલ ખૂટે ને વાટ બળે, પણ ભરોસો મારો જીવો.
ચકીબેન ચાલ્યાં નિશાળે, લઈ દફતર ને પાટી, ચીં ચીં કરતાં બોલ્યાં: ‘મારે ભણવું, ના રમવું માટી!’
તું આ કાંઠે, હું પેલે કાંઠે, વચ્ચે વહે છે મૌન, રોજ વિચારું, પુલ બાંધવા પહેલો પથ્થર મૂકે કોણ?
કેસૂડે કેસૂડે ફાગણ ફોર્યો, વગડે લાગી લ્હાય, સાંવરિયા, તારી પિચકારીમાં મારું મન રંગાય.
માથે મટુકી, મહીડાં વેચવા હાલી મથુરાની વાટ, વાંસળી વાગી ને હું તો ભૂલી, ક્યાં છે મારું હાટ!
તું હસે ને ઘરમાં ઝળહળ, તું રિસાય તો સાંજ, ચાળીસ વરસે ય લાગે, જાણે પહેલું પાનેતર આજ.
સાત સમંદર પાર સાયબો, ફોનમાં મારો ચાંદ, સ્ક્રીન ઉપર તો ચૂમી લઉં, પણ ક્યાં ભીડું રે બાથ?
નાપાસ થયો તો શું થયું, ભાઈ, નાપાસ થયો તો શું? પાસ થયેલા ઑફિસ જાશે, હું તો ઘરનો રાજા છું!
કોઈ આપો રે ઉછીનું મારું બાળપણ થોડું, હજી રમવું છે, હજી નથી એટલું મોડું.
એકતારો વાગે રે, મારા ઘટમાં એકતારો વાગે, ના કોઈ સૂર શીખ્યો, તોયે અનહદ નાદ જાગે.
વેકેશન પડ્યું ને હાલો રે મામાને ઘેર, ગાડું જોડ્યું, બળદ દોડ્યા, ધૂળ ઊડે ચોમેર.
તરણેતરના મેળે હાલી, ઓઢી લીલી ચૂંદડી, ભરત ભરેલી છત્રી જોઈ, હૈયે ઊઠી ઊર્મિ ઊંડી.
સોનાનું પિંજરું ને ચાંદીની વાટકી, ને લીલાં મરચાંનો થાળ, તોય પોપટ પૂછે છે રે, ક્યાં ગઈ મારી આંબાની ડાળ?
મારી ભાષા ગુજરાતી રે, મારી માવડી જેવી મીઠી, પારણે જે હાલરડું ગાયું, એ ભાષામાં દુનિયા દીઠી.
બાની ગોદડી ઓઢું રે, મને ઠંડી ના લાગે, એના ટાંકે ટાંકે જાણે બા હજી ય જાગે.
કાળું ટપકું કરું રે ગાલે, મારા લાલને નજર ના લાગે, રાઈ-મીઠું ઉતારું ચૂલે, ઊંઘમાં ભલે ને જાગે.
હરિ વરસ્યા રે ઘનઘોર, મારા અંતરના આંગણિયે, ભીંજ્યો ભીંજ્યો રે મારો મોર, મારા હૈયાના ખૂણિયે.
વાત અધૂરી મેલીને, સાયબા, ઊભો થા મા, હજી તો ચાંદો આથમ્યો નથી, ને જા મા, જા મા.
જશોદા, તારા કાનુડાને વાર, એ તો રોજ ફોડે મટુકી, ગોપી સૌ આવી ફરિયાદે, ઊભી ઓસરીએ ઝૂકી.
શેઠજી બોલ્યા: ‘કવિરાજ, લખો એક ગીત અમારે નામ, તાળી પાડીશું, ફોટો પાડીશું, પણ પૂછશો ના કંઈ દામ!’
મુહૂરત જોતાં જોતાં રે મારું જીવતર ઢળવા લાગ્યું, ટીપું ઝીલવા ગયો ત્યાં તો આખું વાદળ ભાગ્યું.
આપણો સંબંધ જાણે કાચો સૂતરનો તાર, ના ગાંઠ પડે, ના તૂટે, બસ ઝૂલે વારંવાર.
આ ફાગણમાં કાના, તારો વારો રે, તેં રંગી'તી મુજને, હવે હું રંગીશ તને સારો રે.
ફાગણ આવ્યો ને મીરાં બોલી: ‘રંગ ન લાગે બીજો, ગિરધર, મારે તારો એક જ રંગ ચડ્યો છે ત્રીજો.’
લે, આ ઊગતો સૂરજ તારી હથેળીમાં હું મૂકું, સાંજ પડે તો પાછો દેજે, એટલું જ બસ ચૂકું.
આ આંબો તેં વાવ્યો, ને મેં પાયું એને પાણી, કેરી કોની? એ ઝઘડામાં ડાળો રહી ગઈ કાણી!
આ ગીત મેં ખેતરને શેઢે વાવ્યું રે, ચોમાસે ઊગી નીકળે તો કહેજો રે.
આવી વસંત ને ડોશીમાનું મન મલકે રે, દાંત વિનાના હોઠે આજે ગીતો છલકે રે.
ચર્ચા ચાલે છે, ભાઈ, ચર્ચા ચાલે છે, ગામ આખું બળે છે ને ચેનલ પર ચર્ચા મ્હાલે છે!
ક્યાંક વાગે ઝાલર ને ક્યાંક ઊડે ધૂળ, ને મારું મન ક્યાંક ગયું, ખોવાયું એનું કૂળ.
માનો સાડલો રે, જાણે આખું આકાશ, એમાં ટાઢ્યું, તડકા ને ઝરમર વરસાદ.
એક છત્રી ને આપણે બે, ને વરસે મુશળધાર, અડધો તું પલળે, અડધો હું, ને વચ્ચે ભીનો પ્યાર.
એક વાર તું મીરાં થઈ જો, કાના, પછી કહેજે, વિરહ કેવો લાગે છાના છાના.