← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મા જાગી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

આખી રાત મા જાગી રે, એનું પોપચું ના પલકાયું,
મારા કપાળે પોતાં મૂક્યાં, એનું કાળજું કેવું તપાયું!

ઘડિયાળ ટકટક બોલે ને દૂર કૂતરાં ભૂંકે,
મા તો મીંચે ના એક પલક, બસ હળવે હળવે ફૂંકે;
થર્મોમીટરના પારા સાથે એનું હૈયું ચડ્યું-ઊતરાયું…
આખી રાત મા જાગી રે…

પરોઢ થયું ને તાવ ઊતર્યો, હું તો હસતો જાગ્યો,
મા બોલી, ‘લે, દૂધ પી લે’, ત્યાં કૂકડાનો સાદ લાગ્યો;
કોઈએ ન પૂછ્યું માને કે રાતે શું થયું, શું ખવાયું…
આખી રાત મા જાગી રે…

પરાગ કહે: આ ઉજાગરાનો ક્યાંય ન લખાયો હિસાબ,
ઈશ્વરને પણ મા પાસેથી મળ્યો નથી જવાબ;
આજે મા સૂતી છે ચિતા પર, મારાથી ના જગાડાયું…
આખી રાત મા જાગી રે, એનું પોપચું ના પલકાયું.

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખસરતું રહેઆગલો લેખ →ધરતીનો સાદ