← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઉતરાણ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

આભ આખું રંગ ઓઢે, ગામ આખે શોર છે,
કાચ પાયેલી પતંગો, તેજ કેવો દોર છે;
એક પારેવું તડપતું આંગણે આવી પડે —
આ ખુશી પણ કોઈને મન મોત જેવી ઘોર છે.

– પરાગ રતનપરા

મુક્તક
← પહેલો લેખદ્વારકાની રાતઆગલો લેખ →વરસાદ પછી