સાદું ગીત

મારું ગીત ના માગે ઝાંઝર, ના માગે કંઠહાર,
એ તો ભીનું ભીનું ઊગે, જેમ ઘાસે ઝાકળ-ધાર.

શબ્દોના શણગાર ઉતાર્યા, ઉતાર્યાં રંગ-કુંડળ,
ત્યારે ગીત ખીલ્યું સાવ સાદું, જેમ ખીલે કમળ;
સાદગીમાં જ હરિ મળે છે, ના મળે ભારોભાર…
મારું ગીત ના માગે ઝાંઝર…

વાંસમાં કાણાં પડે, તો જ વાંસળી ગીત સુણાવે,
ખાલી થઈને જે ભરાય, એમાં જ હરિ શ્વાસ પાવે;
હું ય ખાલી થઈ ગયો, તો વહી આવ્યો તારો સાર…
મારું ગીત ના માગે ઝાંઝર…

પરાગ કહે: ફૂલ ન પહેરે કોઈ સોનું, કોઈ ચાંદી,
તોય એની ખુશ્બૂ આગળ ઝૂકે મહેલ ને ગાદી;
ગીત હો તો ફૂલ જેવું, સાદું, સાચું, અપરંપાર…
મારું ગીત ના માગે ઝાંઝર…

– પરાગ રતનપરા