પરોઢ

પરોઢિયે કોણે ઉઘાડી બારી, કોણે ઢોળ્યો રંગ?
જાગી ઊઠી ચકલી, ને જાગ્યું મારું અંગેઅંગ.

પાંપણ ઊઘડી કે ઝાકળ ઊઘડ્યું, કોને પૂછું, બેની?
ગાય ભાંભરી, ઘંટી ગાજી, વલોણે ઘૂમી વેણી;
આભે કેસર, આંગણે છાણ, ને ચૂલે ચડ્યો ઉમંગ…
પરોઢિયે કોણે…

રાતનું સપનું પાંપણે બેઠું, ઊડી જવાને ઝાંખે,
સૂરજ આવી હળવે હળવે એને પાછું રાખે;
સપનું ને સવાર ભેગાં, જાણે સાજન-સજનીનો સંગ…
પરોઢિયે કોણે…

પરાગ કહે: આ પરોઢ નથી, આ તો હરિનો કાગળ,
રોજ લખે છે ‘જીવી લે તું’, ઝાકળની શાહી આગળ;
વાંચે એને મળે અજવાળું, ના વાંચે એ તંગ…
પરોઢિયે કોણે…

– પરાગ રતનપરા