ક્યાં રમી આવ્યા?

કાના, ક્યાં રમી આવ્યા, રે કાના, ક્યાં રમી આવ્યા?
પીતાંબર પર ધૂળ ચડી ને ગાલે ગુલાલ લગાવ્યા.

જશોદા પૂછે: ‘માખણ કોણે ચાખ્યું મારા માટ?’
કાનો કહે: ‘માડી, મારી તો નાની નાની વાટ;
ગોપીઓએ હોઠ મારા ચોપડ્યા’તા, હું ક્યાં ખાવા આવ્યા?’
કાના, ક્યાં રમી આવ્યા…

મથુરા જઈને મામાનો તેં કંસ-ખેલ તો ખેલ્યો,
રાજાઓનાં મુગટ ઉડાડ્યા, તોય ગોકુળને ભૂલ્યો;
રાધા હજી કદંબ તળે, એનાં નૈન ભીનાં ભરાવ્યાં…
કાના, ક્યાં રમી આવ્યા…

પરાગ કહે: કાનો તો રમે, જગ આખું એનું ખેતર,
ઘડીક ગોકુળ, ઘડીક દ્વારિકા, ઘડીક હૈયાનું અંતર;
જ્યાં પ્રેમે બોલાવો, ત્યાં એ દોડી દોડી આવ્યા…
કાના, ક્યાં રમી આવ્યા…

– પરાગ રતનપરા