ઝાપટું

એક ઝાપટું આવ્યું ને આપણ એક જ છત્રી નીચે,
અડધી ભીની તું ને અડધો હું, વરસાદ વહેંચ્યો વચ્ચે.

બસ સ્ટૅન્ડના પતરા ઉપર ઢોલ વગાડે ફોરાં,
તારી લટમાં મોતી ઝૂલે, હોઠ રહ્યા'તા કોરા;
બસ આવી ને ચાલી ગઈ, ને આપણ આંખો મીંચે…
એક ઝાપટું…

ભીની માટી, ભીની હવા, ભીનું ભીનું મૌન,
કોણ પહેલું બોલે? એવી રમત રમે આ કોણ?
વીજળી ચમકી, તું ચોંકી, ને હાથ મારો ખેંચે…
એક ઝાપટું…

પરાગ કહે: એ વરસાદ ગયો, ને વીત્યાં વરસ અનેક,
ઝાપટું આવે ત્યાં તો મનમાં ખૂલે છત્રી એક;
ઘરના આંગણ તુલસી-ક્યારો હજી એ ઝાપટું સીંચે…
એક ઝાપટું…

– પરાગ રતનપરા