પંખીડા, પિયર જાજે

પંખીડા રે, પિયરિયે જાજે, કહેજે મારા રામ રામ,
માડીને કહેજે: ‘સુખી છે’, ને બાપુને કહેજે: ‘આરામ’.

પાદરના વડલાને કહેજે, હજી ઝૂલું છું સપને,
ઓટલાની એ ચોકડીઓને કહેજે, રમું છું મનને;
કૂવા કાંઠે ઘડો મૂક્યો’તો, એનું પૂછજે ઠામ…
પંખીડા રે…

નાની બેનીને કહેજે કે ઢીંગલી સાચવી રાખે,
વીરાને કહેજે કે મારી રાખડી કાંડે રાખે;
ગાય કાબરીને કહેજે, હજી હું સાંભરું એનું નામ…
પંખીડા રે…

પરાગ કહે: પિયર તો દીકરીની આંખે વસતું ગામ,
સાસરે એ સુખમાં રહે, પણ પિયર એનું ધામ;
પંખી પાછું આવે ત્યારે લાવજે ત્યાંની શામ…
પંખીડા રે…

– પરાગ રતનપરા