ઊંઘે મારો સાયબો

રાતપાળીથી આવ્યો, થાક્યો, પોઢ્યો મારો સાયબો,
ચકલીઓ, જરી ધીમું બોલો, ઊંઘે મારો સાયબો.

ફેરિયાની બૂમ ધીમી કરાવું, દૂધવાળાને રોકું,
કૂકરની સીટીને મેં તો હાથ દઈને ટોકું;
સૂરજદાદા, બારી પાછળ ઘડીક થોભો, ભાઈબો —
ચકલીઓ, જરી ધીમું બોલો, ઊંઘે મારો સાયબો.

કપાળ પર પરસેવો સુકાયો, પાંપણ પર છે ધૂળ,
હાથે ઓલા કારખાનાના ઝીણા ઝીણા શૂળ;
ઝીણે સાદે ગાઉં હાલરડું, જાણે હોય એ નાનો —
ચકલીઓ, જરી ધીમું બોલો, ઊંઘે મારો સાયબો.

પરાગ કહે: એ જાગશે ત્યારે ચા મૂકીશ ગરમ,
બેઉ મળીને પીશું ઘડીભર સપનાંનો મરમ;
પછી ફરી એ ચાલ્યો જાશે, રાતનો રખવાળો —
ચકલીઓ, જરી ધીમું બોલો, ઊંઘે મારો સાયબો.

– પરાગ રતનપરા