← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મારી ભાષા

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

મા જેવી મીઠી રે મારી ગુજરાતી બોલી,
હાલરડે ઝૂલી, ને રમતી પોળે પોળે ભોળી.

નરસૈંયાની પ્રભાતી એમાં, મીરાંની કરતાલ,
દલપત, નર્મદ, મેઘાણી ને કવિ કલાપીની ચાલ;
ગરબો, દુહો, રાસ ને ભજનિયાં, ભરી ભરી છે ઝોળી…
મા જેવી મીઠી રે…

ઢોકળાં જેવી પોચી પોચી, ખાટીમીઠી કઢી,
સાગર જેવી ઊંડી ઊંડી, ગિરનાર જેવી ચડી;
બાની ગાળમાં પણ હેત ટપકે, એવી રંગરંગોળી…
મા જેવી મીઠી રે…

પરાગ કહે: આ અંગ્રેજીમાં ભલે ભણે સૌ બાળ,
ઘરમાં બોલજો ગુજરાતી, જાળવજો આ ડાળ;
મૂળ સુકાશે તો ફૂલ ક્યાંથી? રાખો ભાષા ખોળી…
મા જેવી મીઠી રે…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખમાનું ઉધારઆગલો લેખ →એક રાત