કાંઠે ચાલી છોરી

નદીને કાંઠે ચાલી છોરી, માથે બેડું ઝૂલે જો,
પગલે પગલે રેતી બોલે, કાંઠે કરેણ ફૂલે જો.

ચણિયો એનો મોરપીંછિયો, ઓઢણી આભલાંવાળી,
હાથમાં કડલાં, કાને લોળિયાં, આંખે કાજળ-કાળી;
જળમાં જોયું મુખડું, ત્યાં તો માછલી પણ ભૂલે જો…
નદીને કાંઠે…

ગાયો ચરાવતો ગોવાળ ઊભો, વાંસળી એણે છેડી,
છોરી શરમાઈ ઝટ દોડી, ઝાંઝર ખણક્યાં કેડી;
બેડું છલક્યું, હૈયું છલક્યું, વાત વગડે ખૂલે જો…
નદીને કાંઠે…

પરાગ કહે: આ નદી, આ છોરી, બેઉ એક જ ધારા,
એક વહે ને ખેતર લીલાં, એક વહે ને ઘર સારાં;
બેઉ વિના આ ગામ અધૂરું, જાણે સૂનાં ઝૂલે જો…
નદીને કાંઠે…

– પરાગ રતનપરા