હેઠાં મેલો હથિયાર

હેઠાં મેલો હથિયાર, ભાઈ, હેઠાં મેલો હથિયાર,
કોઈ માનું આંગણું સૂનું, કોઈ બેનનો તહેવાર.

આ બાજુ પણ મા રડે છે, પેલી બાજુ પણ મા,
ગોળી ક્યાં પૂછે છે કોનું ગામ, ને કોની જાત, કે ના;
એક જ ધરતી, એક જ આભ, ને એક જ આંસુની ધાર…
હેઠાં મેલો હથિયાર…

ઝંડા જુદા, નારા જુદા, લોહી તો સૌનું લાલ,
તલવારો ઓગાળી ઘડજો ખેતર કાજે ફાળ;
ઢોલ વગાડો લગન તણા, ના મરશિયા-રણકાર…
હેઠાં મેલો હથિયાર…

પરાગ કહે: મેં ફૂલને પૂછ્યું, ‘કોનો છે તું, બોલ?’
ફૂલ હસ્યું: ‘હું મ્હેક, મને ના બાંધો કોઈ તોલ’;
માણસ પણ જો ફૂલ બને, તો ખીલે આ સંસાર…
હેઠાં મેલો હથિયાર…

– પરાગ રતનપરા