હીંચકો

હીંચકો ઝૂલે ને ઝૂલે સાંજ, સાજન,
તારી યાદે ભીંજે મારી પાંપણની પાંજ, સાજન!

કડડ કડડ કડી બોલે, જાણે બોલે તારી વાણી,
ઓસરીએ એકલી બેસું, લઈ ચાનું પ્યાલું ને પાણી;
તેં જે ગીત ગાયું'તું, એનો હજી રહ્યો છે ગાજ, સાજન…
હીંચકો ઝૂલે…

ઠેસ મારું ને ઊંચે જાઉં, પાછી આવું નીચે,
સ્મરણ પણ એવું જ, કદી સુખ ને કદી પીડા સીંચે;
અડધો તારો, અડધો મારો, હીંચકાનો આ સાજ, સાજન…
હીંચકો ઝૂલે…

પરાગ કહે: જે જોડે ઝૂલ્યાં, એ જ ઝૂલો જાણે,
સાંકળ ઘસાઈ, પાટિયું ઘસાયું, તોય પ્રીત ન ઘસાણે;
તું આવે તો ઠેસ મારજે, ઊડશું આખું આજ, સાજન…
હીંચકો ઝૂલે…

– પરાગ રતનપરા