ધૂળ ખંખેરી ઊભો થા

પડ્યો તો શું થયું, ભેરુ? ધૂળ ખંખેરી ઊભો થા,
આભ ભલે ગાજે-વરસે, તું ભીંજાઈને મોટો થા.

પહેલું પગલું બાળક ભરે ને પડે સો સો વાર,
તોય હસીને ઊઠે પાછું, ના માને કદી હાર;
એ બાળકને ગુરુ માનીને, ફરી પગલું ભરતો થા…
પડ્યો તો શું થયું…

ખેડુ વાવે, મેઘ ન આવે, તોય ફરી ખેડે ખેત,
દરિયો ભૂંસે, તોય કિનારે બાળ ચણે છે રેત;
હારેલાં પગલાંની ઉપર, નવો રસ્તો રચતો થા…
પડ્યો તો શું થયું…

પરાગ કહે: આ ઠોકર તો છે ઈશ્વરનો ઇશારો,
ઊંચે જોવા માટે, ભેરુ, નીચે પડવું પ્યારો;
હિંમતનો દીવો લઈ હાથે, અંધારાને ઝૂડતો થા…
પડ્યો તો શું થયું…

– પરાગ રતનપરા