ચાંદ

રાત આખી
ચાંદ ભટકે છે
આકાશની ગલીએ ગલીએ —
કોઈ સરનામું પૂછતો હોય એમ.

તારા એને જોઈને
આંખ મીંચકારે,
વાદળ મોં ફેરવી લે.

વહેલી સવારે
એ પૂર્વની ક્ષિતિજે પહોંચે,
ને ત્યાં જ
ઉષા ઊઠીને આવે છે.

બેઉ એક ક્ષણ
સામસામે થાય —
ને ચાંદ ઝાંખો પડી જાય.

યુગોથી આમ જ ચાલે છે.

હું રોજ જોઉં છું
ને વિચારું છું —
કેટલાક પ્રેમ
મળવા માટે નહીં,
મળવાની ઘડીએ
ઓગળી જવા માટે જ
રચાયા હોય છે.

– પરાગ રતનપરા