અર્થ

સાંજનો દરિયાકાંઠો.
એક માછીમાર
આખો દિવસ
ખાલી જાળ ખેંચીને
થાકીને બેઠો છે.

ઉપર
ઘરે પાછાં વળતાં પંખીઓ,
નીચે
ઘરે પાછાં વળતાં મોજાં.

એ ઊભો થાય છે,
જાળ ખભે નાખે છે,
ને ઘર તરફ ચાલે છે.

કાંઠે
એની દીકરી ઊભી છે,
હાથ હલાવતી.

ખાલી જાળ,
ભરેલું આકાશ,
ને એક નાનો હાથ —

મને આજે
‘ઘર’ શબ્દનો
આખો અર્થ મળી ગયો.

– પરાગ રતનપરા