અનહદનો નાદ

ભીતર કોઈ વગાડે ઝાલર, સાંભળ રે મન સાંભળ,
વિના તાર ને વિના તંબૂરે વાગે અનહદ કલકલ.

આંખ મીંચું ત્યાં આભ ઊઘડે, તારા ઊતરે ઝીણા,
શ્વાસ ચડે ને શ્વાસ ઊતરે, જાણે વાગે વીણા;
ગંગા ને જમના વચ્ચેથી સરસતી વહે ખળખળ…
ભીતર કોઈ વગાડે ઝાલર…

દેરે દેરે ઘંટ વગાડ્યા, તીરથ તીરથ નાહ્યો,
ઘરને ખૂણે બેઠો ત્યાં તો ઘટમાં ઈશ્વર પાયો;
મૂઠી ભરી અજવાળું લાધ્યું, ઓગળી ગઈ સૌ ઝળહળ…
ભીતર કોઈ વગાડે ઝાલર…

પરાગ કહે: આ ઓમનો નાદ તો મૂળનો મૂળ પાયો,
ફૂલ ખીલ્યું ને એની ફોરમ પવને જઈ સમજાયો;
સૂર સૂરમાં ભળી ગયો, ને રહ્યું ન કોઈ અંતર…
ભીતર કોઈ વગાડે ઝાલર…

– પરાગ રતનપરા