ઠોકર

ઠોકરો ખાધી ઘણી, ને પંથ સમજાવી ગયો,
પગ તળે જે પથ્થર હતો, ઘેર એ લાવી ગયો;
ફૂલની ચાદર મળે તો ઊંઘ આવી જાય, પણ
એક કાંટો જાગવાનું બીજ પણ વાવી ગયો.

– પરાગ રતનપરા