← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ટેરવાં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

મારાં ટેરવાં
આખો દિવસ
કાચના એક લંબચોરસ પર
સરકતાં રહે છે.

હજાર ચહેરા,
હજાર સમાચાર,
હજાર ‘લાઈક’.

પણ ગઈ કાલે
બાના માથામાં તેલ ઘસતાં
ટેરવાંએ કંઈક અલગ અનુભવ્યું —
પાતળા થયેલા વાળ,
ને એની નીચે
ધીમી ધીમી ધબકતી
એક આખી જિંદગી.

સ્ક્રીન પર
કશું ગરમ નથી હોતું.

હવે મારાં ટેરવાં
રોજ સાંજે
ફોન મૂકીને
બાનું માથું શોધે છે.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખદાસી નથીઆગલો લેખ →અરીસો