શેઢે મળ્યાં

ખેતરને શેઢે આપણ મળ્યાં, ને મોલ ઝૂક્યો ઝાઝો,
તેં મને જોઈ, મેં તને જોયો, ને થંભી ગ્યો આખો વાઝો!

તારે માથે ભાતની પોટલી, મારે ખભે હળ,
તારી ઝાંઝરીએ બોલાવ્યું, ‘ઊભો રહે ને પળ’;
બળદની ઘંટડી બોલી: ‘હવે તું પાછો ના આવજો!’…
ખેતરને શેઢે…

ડાંગરના ક્યારામાં મેં તારું નામ લખ્યું કાદવમાં,
તેં હસીને પગ મૂક્યો, ને નામ ભૂંસ્યું પાણીમાં;
પાણી બોલ્યું: ‘નામ ગયું, પણ રંગ ગયો ના તાજો’…
ખેતરને શેઢે…

પરાગ કહે: આ સીમની પ્રીત, ના એમાં કોઈ છળ,
માટી જેવી સાચી, ને વરસાદ સમી નિર્મળ;
લગનનાં ઢોલ ઢબૂકે ત્યારે, આખું ગામ જ નાચો…
ખેતરને શેઢે…

– પરાગ રતનપરા