← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

શાકભાજીની લારી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

સોસાયટીના ઝાંપે
રોજ સવારે એક લારી આવે છે.

લારી પર
ટામેટાં, ભીંડા, મેથીની ઝૂડી,
અને પ્લાસ્ટિકની થેલીમાં
થોડુંક ખેતર.

મારો દીકરો પૂછે છે:
‘પપ્પા, રીંગણ ક્યાં ઊગે?’
હું કહું છું: ‘લારી પર.’

એ હસે છે.
હું નથી હસી શકતો.

કારણ, મને યાદ છે —
બાપુજીના ખેતરમાં
રીંગણ પર ઝાકળ બેસતું,
ને એ ઝાકળમાં
આખું આકાશ ઊગતું.

હવે આકાશ
ફ્રિજના શાક-ખાનામાં
પાંચ દિવસ તાજું રહે છે,
પછી કરમાઈ જાય છે —
બરાબર
મારી જેમ.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખવાદળનો શાહુકારઆગલો લેખ →વિદાય