← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

પાગલ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

લોકો કહે છે
એ પાગલ છે.

રોજ સાંજે
સ્ટેશને જઈને
છેલ્લી ગાડીની રાહ જુએ છે.
ગાડી આવે,
ઊભી રહે,
જાય.
એ પાછો આવે છે.

ચાલીસ વર્ષ પહેલાં
એ ગાડીમાંથી
કોઈ ઊતરવાનું હતું.
ના ઊતર્યું.

સ્ટેશન માસ્તર બદલાયા,
પાટા બદલાયા,
ગાડીઓ વીજળીની થઈ ગઈ.

એ નથી બદલાયો.

લોકો કહે છે
એ પાગલ છે.

હું વિચારું છું —
ચાલીસ વર્ષ સુધી
એક જ ગાડીની રાહ જોઈ શકે,
એટલું ડહાપણ
આપણામાંથી
કોની પાસે છે?

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખસૂકી નદીઆગલો લેખ →ટહુકાનું ગીત