નીંદર નથી આવતી

# નીંદર નથી આવતી

નીંદર નથી આવતી, સખી, એ તો ઠીક, ઠીક છે,
પણ આ આંખનું ગામ આખું જાગતું, બીક છે...

પાંપણને કાંઠે બેસી રાત માછલી ગણે,
ને ઓશીકું પૂછે – ભઈ, તું ક્યાંથી ગયો, ક્યાં છે?
અંધારું બોલે – હું તો રોજનો મહેમાન છું,
તું જ કહે, તું જાગે છે કે જાગતું શીખ છે?

છત પરનો પંખો ફરે ગોળ ગોળ સ્મરણ સમો,
ભીંતોમાં ભીનાશ, જાણે કોઈ રડી ગયું હમણાં,
ઘડિયાળ ટકટક કરે – તું છો કે હું છું, બોલ,
આ બે કાંટા વચ્ચે ફસાયેલું તારું જીખ છે.

એક સપનું આવે ઢૂંકડું, ઊભું ઊંબરે, ને કહે –
'ભઈ, અંદર આવું? કે પાછું વળું, કહે ને કે'?
મેં કીધું – આવ, બેસ, પણ સપનું બોલ્યું – 'ના રે ના,
તારી પથારીમાં તો બીજાનાં પગલાંની લીક છે.'

નીંદર તો ગઈ પેલા ગામ, જ્યાં તું વસે છે, સખી,
ત્યાંની શેરીઓમાં હવે એ રખડે છે રાતભર,
ને હું અહીં બેઠો ગણું – તારા ઘરના દીવા કેટલા?
મારી ગણતરી ખોટી, ને તારી ગણતરી ઠીક છે.

— (રપાની શૈલીમાં)

---

*નોંધ: આ રચના રમેશ પારેખની લાક્ષણિક શૈલી — ગ્રામ્ય બોલચાલ, સખી-સંબોધન, વસ્તુઓનું માનવીકરણ, અને વિરહની મીઠી વેદના — ને ધ્યાનમાં રાખીને રચી છે.*