← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મેહુલો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

આભે ગાજ્યો મેહુલો, ને હૈયું મારું નાચ્યું રે,
ખેતરને ખોળે ધરતીએ લીલું કાપડું કાપ્યું રે…

ધોરિયે પાણી દોડ્યું, જાણે નાનું વાછરડું છૂટ્યું,
ભીની માટીની મ્હેકે મારું ઢાંકેલું મન ખૂટ્યું;
ખેડુએ બળદ જોડ્યા, ને ગીત હળે ગાયું રે…
આભે ગાજ્યો મેહુલો…

ઝાંઝરી પહેરી વીજળી ઊતરી ડુંગરની ધારે,
મોરલા બોલ્યા આંબાડાળે, દેડકાં તળાવ પારે;
વરસ આખાનું સપનું આજે આંખેથી ટપક્યું રે…
આભે ગાજ્યો મેહુલો…

પરાગ કહે: મેહુલો તો માવતર જેવો મોટો,
વરસે તો ઘર ઘર દાણા, ને રૂઠે તો સૌને તોટો;
હરખે ભીંજાઈ ગામ આખું ‘જય મેહુલા’ બોલ્યું રે…
આભે ગાજ્યો મેહુલો…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખકંકોતરીઆગલો લેખ →રાતરાણી