મધ ને ડંખ

મધમાખીએ ડંખ દીધો ને મધ પણ દીધું રે,
મેં તો બેઉ હસીને લીધું રે.

મીઠું મીઠું ચાખ્યું ત્યારે આંખ ઠરી ગઈ ઠંડી,
ડંખ ચડ્યો ત્યાં હૈયે ઊગી ઝીણી ઝીણી ગંધી;
જીવતરનું આ ભાણું, એણે સરખે ભાગે કીધું રે…
મેં તો બેઉ હસીને લીધું રે.

સાજન આવ્યા, ચાંદો લાવ્યા, ને સાથે અંધારું,
મેં તો બેઉ ઓઢી લીધાં, બેઉ લાગ્યાં સારું;
રાત વિના ક્યાં તારા ઝળકે? એ જ મેં તો શીખ્યું રે…
મેં તો બેઉ હસીને લીધું રે.

પરાગ કહે: ફૂલ પાસે કાંટો, કાંટા પાસે ફૂલ,
એક જ ડાળે ઝૂલે બેઉ, કોની કરવી ભૂલ?
જેણે આખું ઝાડ સ્વીકાર્યું, એણે જીવી લીધું રે…
મેં તો બેઉ હસીને લીધું રે.

– પરાગ રતનપરા