ગરબાનાં કાણાં

મા, તારા ગરબાને કાણે કાણે તારા ઝગમગે,
આસોની અંધારી રાતે આખું ગામ જગમગે.

કંકુ-ચોખા, શ્રીફળ-ચૂંદડી લઈ આવી બેનડીઓ,
તાળી દેતી, ઘૂમતી, ગાતી, ભૂલી સૌ વેદનાઓ;
થાકેલી વહુવારુ તારા ચોકમાં નાચે પગે.
મા, તારા ગરબાને…

તું દુર્ગા, તું કાળી, તું તો અસુર-સંહારણહારી,
પણ ખોળે લઈ લે ત્યારે તું મા જ બને રે મારી;
તારી આંખે અગન અને અમરત બેઉ સંગે.
મા, તારા ગરબાને…

પરાગ કહે: આ ગરબો માટી, દીવો ઘડીભરનો,
પણ ભીતર જે અજવાળું પેઠું, એ છે જનમભરનો;
મા, તારે ચરણે મન મારું દીવો થઈને ઝગે.
મા, તારા ગરબાને…

– પરાગ રતનપરા