← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ફોનમાં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ભાઈ ભાભી પાસ બેઠાં, તોય વાતો ફોનમાં,
આંખ સામે માણસો, ને સર્વ નાતો ફોનમાં.

થાળ ઠરતો જાય છે, પણ લાઇકો ગણતો હતો,
પેટ ભૂખ્યું, ને નજર, આ જીવ ખાતો ફોનમાં.

દીકરો પરદેશમાં, મા ગામમાં, કૉલે મળે,
એક માની જિંદગીની સર્વ રાતો ફોનમાં.

લગ્નનો મંડપ સજેલો, અગ્નિ ઝળહળતો હતો,
ગોર પણ મંત્રો હવે તો રોજ ગાતો ફોનમાં.

આ પરાગે બાગ જોયો, ફૂલ જોયું સ્ક્રીન પર,
મ્હેક તો ક્યાંથી? સમય આખો ય જાતો ફોનમાં.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #હાસ્યવ્યંગ #મોબાઇલ #સંબંધ #આધુનિકજીવન #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Satire #PhoneAddiction #DigitalAge #LostConnections #ParagRatanpara

ગઝલવ્યંગ
← પહેલો લેખચાની લારીએઆગલો લેખ →સુખ