← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઢીંગલીનું ગીત

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ઢીંગલી મારી રૂપાળી, એને આંજું કાજળ કાળું,
એને કાને ઝૂમખાં ને માથે ઓઢણું ઢાળું.

ઢીંગલીને મેં ઓઢણી ઓઢાડી, કંકુ ચાંલ્લો કીધો,
પીપળાની છાયામાં એનો માંડવો મેં બાંધી દીધો;
ઢીંગલો આવ્યો ઘોડે ચડીને, ઢોલ વગાડે મોતી…
ઢીંગલી મારી રૂપાળી…

વિદાય વેળા ઢીંગલી રોઈ કે હું રોઈ, કોણ જાણે,
બાએ મારાં આંસુ લૂછ્યાં ને હસી પડી સાવ ટાણે;
‘રમતમાં આમ રડે છે, ત્યારે શું કરીશ તું સાચે?’…
ઢીંગલી મારી રૂપાળી…

પરાગ કહે: આજે બાના ઘરથી દીકરી ચાલી,
માળિયામાંથી ઢીંગલી બોલી: ‘લે, હવે તારો વારો, વહાલી!’
રમતમાં જે ગીત ગાયું'તું, આજ ગવાયું સાચે…
ઢીંગલી મારી રૂપાળી…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખન ભૂંસજેઆગલો લેખ →હરિ ક્યાં વસે