← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

દરિયો બોલાવે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

શાંત કાંઠે બેસવાનું ક્યાં હવે ફાવે મને,
દૂર ઊછળતો સમંદર રોજ બોલાવે મને.

લોક બોલે: ‘લાંગરી દે નાવ, ભૈ, આરામ કર,’
પણ હલેસાંનો જ લય તો રાત ઝૂલાવે મને.

જાળ તૂટે ને છટકતી માછલી જે પળ તરે,
એ જ પળનો તરફડાટો આજ તડપાવે મને.

રેતનાં ઘર બાંધવાનો શોખ બાળકને ભલે,
એક મોજું એ જ સઘળું સાંજ સમજાવે મને.

આ પરાગે ભીંત વચ્ચે મ્હેકવું શીખ્યું નથી,
વાયરો ખુલ્લા ગગનમાં દૂર ફેલાવે મને.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #દરિયો #સાહસ #મુક્તિ #ખલાસી #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #CallOfTheSea #Adventure #Freedom #Restlessness #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખકરોડરજ્જુઆગલો લેખ →વાલમ વાદળ