છૂટા શેર ૭૨૩૪–૭૨૪૯

૭૨૩૪.
આંખમાં આંસુ ને હોઠ પર ગીત છે,
જિંદગી એ જ તો એક સંગીત છે.

૭૨૩૫.
ચાંદની રાત, ને તું નથી પાસમાં,
રાતભર તારલા હું ગણું એકલો.

૭૨૩૬.
મા હસે, ઘર હસે, આંગણું પણ હસે,
દીવડો ઝળહળે, ઓસરી પણ હસે.

૭૨૩૭.
દૃશ્ય સુંદર હતું, ધોધ, ડુંગર, નદી,
સૌ જુએ ફોનમાં, આંખ તો ઊંઘતી.

૭૨૩૮.
વાદળી ગાજતી, વીજળી નાચતી,
ખેડુની આંખમાં આશ ઝળહળ થતી.

૭૨૩૯.
તું મળે, તો મળે સૂર્ય, તારા, ઉજાસ,
તું ન હો, ત્યાં બધે સાવ સૂનું થતું.

૭૨૪૦.
લાકડી હાથમાં, આંખમાં ઝાંખ પણ,
તોય દિલ ગીત ગાતું રહે છે સદા.

૭૨૪૧.
ઝૂંપડીમાં ન દીવો, ન ચૂલો બળે,
ચાંદ ત્યાં રોટલી થઈ નભે ઊગતો.

૭૨૪૨.
આ પરાગે તજી ડાળ ને ફૂલને,
મ્હેક તો સાથમાં લઈ ગયો આખરે.

૭૨૪૩.
દોડમાં જિંદગીના દિવસ ખૂટિયા,
બાગમાં ફૂલને ના નિહાળ્યાં અમે.

૭૨૪૪.
દીપ ઝળહળ થયા ગામના ચોકમાં,
તોય મન આંગણે ઘોર અંધાર છે.

૭૨૪૫.
દોસ્ત એવો હતો, દુઃખમાં આવતો,
ને સુખે ક્યાંક સંતાઈ જાતો હતો.

૭૨૪૬.
રાધિકા શ્યામના નામથી જીવતી,
શ્યામ તો દ્વારિકા-રાજ પર બેસતો.

૭૨૪૭.
ભીડમાં સૌ મળે, કોઈ પોતું નથી,
ગામમાં તો ગલી પણ મને ઓળખે.

૭૨૪૮.
રાખ થાશે બધું, નામ ને દામ પણ,
એક તો પ્રેમ ઝળહળ થશે સર્વદા.

૭૨૪૯.
સ્ટેપ ગણતા ફરે સૌ બગીચે સવાર,
સાંજના ચોક પર ત્યાં સમોસા ગણે.

– પરાગ રતનપરા