છૂટા શેર ૫૬૩૬–૫૬૬૫

૫૬૩૬.
નથી કોઈ ઘરમાં, છતાં જ્યોત જાગે,
હશે એમ, મા ત્યાં હજી રાહ જોતી.

૫૬૩૭.
પિતાના જુના બૂટ પ્હેર્યા જરા, ત્યાં
થયું, કેટલા ગાઉ ચાલ્યા હશે એ.

૫૬૩૮.
વિદાયે પિતા તો ન રોયા જરા પણ,
પછી રાત આખી જગાડ્યા કરી યાદ.

૫૬૩૯.
હતો ગામમેળો, હતી ભીડ ભારે,
છતાં હાથ તારો ન છૂટ્યો કદીયે.

૫૬૪૦.
મકાનો ગગનને અડે છે અહીં, પણ
પડોશી અજાણ્યો રહે છે વરસથી.

૫૬૪૧.
વિદેશી ધરા પર ભલે ઘર વસાવ્યું,
સપનમાં હજી તો ગલી ગામની છે.

૫૬૪૨.
ગગન ગાજતું ને ધરા મ્હેકતી’તી,
નયન ખેડુનાં પણ વરસતાં હતાં ત્યાં.

૫૬૪૩.
ઉનાળે બળે છે ધરા, આભ, ડાળી,
પરબ પર જનારા ઠરે છે બધાં ત્યાં.

૫૬૪૪.
ગુલાલે છવાયું ગગન રંગરાતું,
ગયા રંગ ધોવાઈ, પણ ના ગયો એ.

૫૬૪૫.
નહીં મ્હેલ-માળા, નહીં રાજવૈભવ,
હતો એકતારો, હતો શ્યામ સાથે.

૫૬૪૬.
ગયો દેહ, પણ વાત એની રહી ગઈ,
કબર પર નહીં, લોકના હોઠ પર, દોસ્ત.

૫૬૪૭.
હતી જે ઘડી સાથ, એ પળ સુગંધી,
હજી ત્યાં જ ઊભો સમય પણ, જુઓ તો.

૫૬૪૮.
અરીસો કદી જૂઠ બોલે નહીં, પણ
છતાં લોક એને ય ઢાંકી દિયે છે.

૫૬૪૯.
સભામાં હજારો, હજારો અવાજો,
છતાં સાંભળે ના કદી કોઈ ચીસો.

૫૬૫૦.
હતો પાક સોના સમો ખેતરે, પણ
ગયો વ્યાજમાં, ને બચી ભૂખ ઘરમાં.

૫૬૫૧.
રમકડું નહીં, પણ ખુશી તો અનોખી,
તુટેલી ચપલ એ જ ઘોડો બને છે.

૫૬૫૨.
પહાડો નમે ના કદી કોઈ આગળ,
છતાં એ નદીને ખભે લઈ ફરે છે.

૫૬૫૩.
પરાગે ગઝલ કાજ જાગ્યો ઘણું, ને
સભામાં ઘડી બે મળી ‘વાહ’, ને બસ.

૫૬૫૪.
નિશાળે જતાં દફતરો સાવ હળવાં,
હવે તો ભણે બાળ, ભારે ઘણાં છે.

૫૬૫૫.
હવે કોઈ સુણતું નથી વાત મારી,
છતાં પોતરો ‘વારતા’ સાંભળે છે.

૫૬૫૬.
હતા ભેરુ બે ત્રણ, હતી સાઇકલ એક,
ત્રણે બેસતા, ને ગગન આપણું’તું.

૫૬૫૭.
તને જોઈને ગીત ઊગ્યું હૃદયમાં,
તને પામવા પણ નથી શબ્દ એકે.

૫૬૫૮.
ગયો ડૉક્ટરે તો કહે, ‘ખાંડ છોડો’,
હવે ચા ય ફીકી, અને વાત ફીકી.

૫૬૫૯.
પ્રચારે પધાર્યા, ઘરે-ઘર ભટક્યા,
હવે સંસદે સૂઈ ગ્યા પાંચ વરસો.

૫૬૬૦.
પગારે મળી નોટ, ગઈ બીલમાં ત્યાં,
હથેળી મહીં બસ રહી ગઈ લકીરો.

૫૬૬૧.
ફકીરી મળી તો ગયા સૌ ખજાના,
હવે આભ આખું હથેળી ઉપર છે.

૫૬૬૨.
હજી ઊંઘ ના આવતી રાતભર, ત્યાં
સ્મરે મા તણું ગાન, ને ઊંઘ આવે.

૫૬૬૩.
પવન જોરમાં છે, છતાં દીપ ઝગમગ,
હથેળી બની ઢાલ માની હશે ત્યાં.

૫૬૬૪.
પરાગે ન પૂછ્યું કદી ફૂલને કંઈ,
મળી ગંધ તો એ જ ભરપૂર લાગી.

૫૬૬૫.
પરાગો નજરમાં ભલે ના વસે, પણ
વસંતો બધી એ ઉગાડી જતા’તા.

– પરાગ રતનપરા

કવિ: પરાગ રતનપરા · તખલ્લુસ: ‘પરાગ’
કાવ્ય ક્રમ ૨૮૩૨–૨૯૩૧ · શેર ક્રમ ૫૬૬૬–૫૮૬૫