← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

છૂટા શેર ૫૨૫૬–૫૨૬૫

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

૫૨૫૬.
રાત છે, ચાંદ છે, તું નથી, શું કરું?
આંખમાં આંસુ છે, એ જ ગાતાં રહું.

૫૨૫૭.
ગામડું છોડતાં, આંગણું ગુમ થયું,
આ નગરમાં હવે નામ પણ ખોઈ ગ્યું.

૫૨૫૮.
આ પરાગે ભલે ફૂલ મેલ્યું, છતાં
ડાળ પર મ્હેક એની રહી ઝૂલતી.

૫૨૫૯.
ફોન પર ‘હાય’ ને ‘બાય’ બસ આજ તો,
એક ઘરમાં બધાં ટાપુ થઈ ગ્યાં હવે.

૫૨૬૦.
તું હસે, ને ઝરે ચાંદની આંગણે,
તું રડે, તો રડે આભના તારલા.

૫૨૬૧.
ધ્રૂજતા હાથમાં તોય માળા ફરે,
રામનું નામ છેલ્લે ય સાથે રહે.

૫૨૬૨.
દોડતી આ નદી, ક્યાં જવું છે તને?
‘સાગરે ઓગળું, એ જ મંઝિલ, સખા.’

૫૨૬૩.
આ પરાગે હવા સંગ ગાયું સદા,
એ જ ગીતો ભમે આજ પણ બાગમાં.

૫૨૬૪.
મંચ પર ત્યાગની વાત મોટે સ્વરે,
ને પછી ઠાઠથી મ્હેફિલો માણતા.

૫૨૬૫.
વાદળો આવશે, મોર ગાશે ફરી,
આજ સૂકી ધરા, કાલ લીલી થશે.

– પરાગ રતનપરા

કવિ: પરાગ રતનપરા · તખલ્લુસ: ‘પરાગ’
કાવ્ય ક્રમ ૨૬૩૨–૨૭૩૧ · શેર ક્રમ ૫૨૬૬–૫૪૬૫

શેર
← પહેલો લેખછૂટા શેર ૫૨૪૬–૫૨૫૫આગલો લેખ →મેળો