← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

થાકી ગયો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

જીતવા માટે સતત એ દોડતો થાકી ગયો,
ને હરણ પાછળ પડેલો હાંફતો થાકી ગયો.

મંચ પર તાળી હતી, ને કાનમાં ઘોંઘાટ પણ,
મસ્ખરો સૌને હસાવી ખેલતો થાકી ગયો.

પીઠ પર આખું ય ઘર લઈ, મૌન એ ચાલ્યા કરે,
સાંજ પડતાં ખાટલે એ જાગતો થાકી ગયો.

રોજ મંદિર-મસ્જિદે ફરિયાદ લાખો સાંભળી,
ઈશ્વર ય પથ્થર બની બસ વેઠતો થાકી ગયો.

આ ‘પરાગે’ ફૂલથી ફૂલે સફર કીધી ઘણી,
તોય ના બોલ્યો કદી, બસ મ્હેકતો થાકી ગયો.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #માણસ #થાક #સોનેરીમૃગ #પિતા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #HumanAfterAll #Exhaustion #RatRace #Father #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખકોણ આવ્યું?આગલો લેખ →ભીતર જરા