સંત્રી

જેલના દરવાજે
ઊભો છે સંત્રી —
હાથમાં બંદૂક,
ખભે સરકારી બિલ્લો.

અંદર
એના જ ગામનો ખેડૂત છે —
દેવું ન ભરી શક્યો,
જમીન માટે લડ્યો.

રાતપાળીમાં
સંત્રી સળિયા પાસે આવે છે,
ખિસ્સામાંથી
બાજરાનો એક રોટલો કાઢે છે,
માએ બાંધી આપેલો.

બેઉ ચૂપચાપ ખાય છે —
એક સળિયાની આ બાજુ,
એક પેલી બાજુ.

સવારે
સંત્રી ફરી ટટ્ટાર ઊભો રહે છે,
સરકારનો બિલ્લો ચમકે છે.

ને સળિયા
હજી નક્કી નથી કરી શક્યા
કે કેદી કોણ છે.

– પરાગ રતનપરા