સપનામાં

તું
હવે સપનામાં જ મળે છે.

ત્યાં
તું હજી એ જ લીલી સાડીમાં છે,
હજી એ જ
ચા વધારે ખાંડવાળી બનાવે છે,
હજી એ જ
મારી ભૂલો પર
ખડખડાટ હસે છે.

સવારે
એલાર્મ વાગે છે,
ને હું
આંખો મીંચી રાખું છું —
થોડી વાર વધુ.

દીકરો પૂછે છે:
‘પપ્પા, તમે હજી સૂતા છો?’

હું કહું છું:
‘ના, બેટા,
હું તો
જાગતો જ હતો,
ફક્ત ઘેર ગયો હતો.’

– પરાગ રતનપરા