← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ન્યાય

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ઘેટું
નદીએ પાણી પીતું હતું.

વરુ આવ્યું.
આ વખતે એણે
દલીલ ન કરી,
‘પાણી ડહોળ્યું’ એવું પણ ન કહ્યું.

એણે કેસ કર્યો.

અદાલત બેઠી.
વરુનો વકીલ — શિયાળ.
જજ — સિંહ.
સાક્ષી — ગીધ.

ઘેટાને પૂછ્યું:
‘તારો વકીલ ક્યાં?’

ઘેટું ચૂપ.
એની પાસે
ઊન સિવાય
કંઈ નહોતું.

ચુકાદો આવ્યો:
‘કાયદા મુજબ…’

જંગલમાં
હવે ઘેટાં
ખાઈ જવાતાં નથી —
એમનો
ન્યાય થાય છે.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખલૉકડાઉનઆગલો લેખ →સાથે છતાં