[નોંધ: આ નિબંધમાં રજૂ કરેલા આંકડા 2023-24ના સંદર્ભમાં છે]

આજે હું તમને એક એવા દેશની વાત કરવા માગું છું, જ્યાં "વેસ્ટ" શબ્દ જાણે કે રાષ્ટ્રીય સંસ્કૃતિનો એક ભાગ બની ગયો છે. અમેરિકા - જ્યાં દરરોજ $165 બિલિયન ડોલરનું ખાદ્ય વેસ્ટ થાય છે, અને લોકો કહે છે "Arre bhai, kya karein? Portion size hi itni badi hoti hai!"

અમેરિકન રેસ્ટોરન્ટમાં એક ડિશમાં જે ખોરાક પીરસાય છે, એમાંથી ત્રણ ગુજરાતી પરિવાર જમી શકે. પણ "યે તો બેસિક સાઇઝ હૈ યાર!" બોલીને લોકો ખાવાનું ફેંકી દે છે. એક તરફ આપણે ત્યાં માતા-પિતા બાળકોને કહે છે, "બેટા, થાળીમાં એક દાણો પણ રહેવો ના જોઈએ", અને બીજી તરફ અમેરિકામાં 40% ખોરાક કચરાપેટીમાં જાય છે.

પેટ્રોલ-ડીઝલની વાત કરીએ તો "Ye gaadi toh sirf 8 miles per gallon deti hai, lekin style toh marta hai boss!" કહીને લોકો SUV ચલાવે છે. એક વર્ષમાં અમેરિકામાં 147 બિલિયન ગેલન ગેસોલિન વપરાય છે, જેમાંથી 30% તો માત્ર શો-ઓફ માટે વપરાય છે.

ઓબેસિટીની વાત કરીએ તો અમેરિકામાં 40% વયસ્ક લોકો ઓબેસિટીથી પીડાય છે. "Kya karein yaar, stress mein khana pad jata hai!" અને પછી વધુ સ્ટ્રેસ થાય છે કારણ કે વજન વધ્યું, અને વજન વધ્યું એટલે વધુ સ્ટ્રેસ - એક વિચિત્ર ચક્ર!

કપડાં અને ઇલેક્ટ્રોનિક્સની દુનિયામાં તો હાલત વધુ ખરાબ છે. "Purana iPhone hai yaar, ab toh naya model aa gaya!" - અને જૂનો ફોન કચરામાં! દર વર્ષે અમેરિકામાં 11.3 મિલિયન ટન કપડાં વેસ્ટ થાય છે. "फैशन के चक्कर में फंस गए हैं सब!"

આ બધી વેસ્ટેજની અસર માત્ર અમેરિકા પૂરતી મર્યાદિત નથી. વૈશ્વિક ફુગાવો, પર્યાવરણીય સમસ્યાઓ, અને માનસિક તણાવ - બધું જ આ અતિરેક સાથે જોડાયેલું છે. પણ "चलता है यार, life is too short!"

અંતમાં, હું માત્ર એટલું જ કહીશ કે અમેરિકાની આ "વેસ્ટ કલ્ચર" જોઈને મારા દાદા-દાદીની એક કહેવત યાદ આવે છે: "જેટલું ઓઢવું એટલું પગ લાંબા કરવા." પણ અહીં તો "Paisa hai toh sab hai, waste kar do!" નું માનસ છે.

*[નોંધ: આ નિબંધમાં રજૂ કરેલા આંકડા 2023-24ના સંદર્ભમાં છે]*

"Bass yaar, bahut ho gaya gyaan! Ab toh mujhe bhi Starbucks jaake $7 ka coffee waste karna hai!"

- પરાગ રતનપરા
(*એક ચિંતિત ગુજરાતી-અમેરિકન*)