← મુખપૃષ્ઠ · ગુજરાત અને સંસ્કૃતિ

નજરનાં ચશ્માં

૧૯ એપ્રિલ ૨૦૨૬કવિતા

નજરનાં ચશ્માં

આંખોની ઝાંખપને એક નવો સથવારો મળ્યો,
કાચનાં બે ટુકડા — પણ જાણે સંસાર મળ્યો.

ઉંમરે જે છીનવ્યું'તું, એ પાછું આપી દીધું,
ધૂંધળા જગતને ફરી સ્પષ્ટ કરી આપી દીધું.

નાકના ટેકે બેસીને કાનનો સહારો લે,
મૌન રહીને દૃષ્ટિને એ નવી દિશા આપે.

વાંચવા બેસું તો અક્ષર નાચતા થંભી જાય,
દૂરનું દૃશ્ય નજીક આવી હૈયે સમાઈ જાય.

ક્યારેક ધુમ્મસથી ઢંકાય, ક્યારેક આંસુથી ભીંજાય,
છતાં નિષ્ઠાથી આંખોની પડખે ઊભા રહી જાય.

કોઈ કહે છે — 'ચશ્માં તો ઉંમરની નિશાની છે,'
હું કહું — 'એ તો દૃષ્ટિની નવી કહાની છે.'

જે જોવું હોય એ જોવા દે, બાકી બધું ભૂલાવે,
ચશ્માંનો કાચ કદી સપનાંઓ ધૂંધળાં ન થાવા દે.

—

એક નાનકડી કવિતા ચશ્માં પર — આંખોના આ મૌન મિત્ર માટે, જે ઉંમરની સાથે આવે છે પણ દૃષ્ટિને નવું જીવન આપે છે. 🤓

ગુજરાતઆત્મચિંતનચિંતન
← પહેલો લેખલયબદ્ધ શ્વાસઆગલો લેખ →ચશ્માંનું ગીત (ર.પા.ની શૈલીથી પ્રેરિત)