ખોટું-નામું

ગમની રેલમાં દીવાન આખું રહી ગયું ખોટું —
મજમૂન ખોટું, રદીફ ખોટું, કાફિયા ખોટું.
જેમ વાવનો કડિયો ધ્રૂજતે હાથે કોતરે ને
પગથિયું ઊતરે ક્યાંક — પાણી તરફ નહીં, ખોટું.

વિરહમાં એક-એક ઘડી સો-સો વરસની હતી,
બે-યાર, મહિના-વરસનો હિસાબ આખો ખોટું.
જેમ ચોમાસું ગણે પોતાના વરસાદના ટીપાં —
ભીની માટી કહે: તારી ગણતરી, વાદળ, ખોટું.

જો તું નકાબ ઉઠાવે તાબદાર ચહેરા પરથી,
સૂરજનો દાવો — નૂર મારું, ઝિયા મારી — ખોટું.
અરીસો ફૂટે, કટકામાં પણ તારું મુખ આખું,
ને આખો અરીસો? એમાં તો પ્રતિબિંબ જ ખોટું.

ખુશ છે એ જ રઝા પર જે સાબિતકદમ રહે,
નસીબનું લખેલું થોડું હોય છે ખોટું?
વાવના તળિયે પાણી ક્યારેય ના ફરિયાદ કરે —
ઊંડાણ સ્વીકારે, કહે: આ જગ્યા નથી ખોટું.

કઈ-કઈ ખતા પર 'નાયાબ' રોઉં હું —
મારા હર કામની ઈબ્તિદા જ ખોટું.
પહેલો શ્વાસ ખોટો, પહેલી ચીસ ખોટી,
ને પછી આખી ઉંમર? એ તો ઠીક — શરૂઆત ખોટું.

---