ખામોશ લાબ, જુંકી હૈ પલ

# ખામોશ લાબ, જુંકી હૈ પલ

**— પરાગ**

ખામોશ હોઠ ને ધબકતું દિલ,
પળ પળ ઝૂકે છે જાણે તકદીર,
નવી નવી ઉલ્ફત જાગી છે અંદર,
જૂની યાદોમાં ફૂટ્યાં નવાં વીર.

આ ચૂપકીદીમાં કેટલો શોર છે,
હૈયું બોલે છે — મોઢું ખામોશ,
નજરો મળે ને વાત થઈ જાય,
લાગણી તાજી — જેમ પ્રથમ હોશ.

પળનું ઝૂકવું એ કબૂલાત છે,
દિલ જાણે ને દિલ સમજે બસ,
ઉલ્ફત નવી છે — જૂનો છે રસ્તો,
રાહ જૂની ને મુસાફર નવો, પરાગ, બસ.

ક્યાં સુધી છુપાવશો આ આંખોનો દરિયો?
હોઠ સીવ્યા તોય દિલ ખુલ્લું છે,
હર ધડકન કહે છે — પ્રેમ નવો છે,
ખામોશીમાં પણ કંઈક બુલંદ છે.

ન પૂછો કે શું થયું આ દિલને,
પળમાં જીવવું — એ જ ઈબાદત છે,
'પરાગ' કહે — ઉલ્ફત નવી નવી,
ખામોશ લબ પર — સૌથી મોટી શહાદત છે.