જવાબ

વકીલની નોટિસ આવી:
‘તમારાં લગ્ન
તમે આઠ વરસનાં હતાં ત્યારે થઈ ગયાં છે.
હવે સાસરે આવો.’

એણે નોટિસ વાંચી,
ચોપડી બાજુએ મૂકી,
ને કાગળ લીધો.

‘સાહેબ,
જ્યારે મારાં લગ્ન થયાં
ત્યારે હું
ઢીંગલીનાં લગ્ન રમતી હતી.
એ ઢીંગલીને પણ
કોઈએ પૂછ્યું નહોતું.

હવે હું ઢીંગલી નથી.
હું કૉલેજ જાઉં છું,
ને મારા નામ આગળ
‘શ્રીમતી’ નહીં,
‘ડૉક્ટર’ લખાવવાનું છે.’

નોટિસ પાછી ગઈ.
કાગળ ઇતિહાસમાં ગયો.

ને આજે
મારી દીકરી
એ જ કાગળ પર
પહેલી વાર
પોતાની સહી કરતાં શીખે છે.

– પરાગ રતનપરા