Embracing the Present Moment

નવી લાગણી 75 સંતોષ. ફક્ત ત્યારે જ આપણે આપણા મહત્વાકાંક્ષાઓ, સંઘર્ષો અને દુઃખોનો વાસ્તવિક સ્વભાવ જોઈ શકીએ છીએ. ફક્ત ત્યારે જ આપણે તેમને જોઈ શકીએ છીએ અને વિરોધાભાસની સ્થિતિ, ખાલીપણાની સ્થિતિમાં આવી શકીએ છીએ, જેમાં આપણે પ્રેમનો અનુભવ કરી શકીએ છીએ. મહત્વપૂર્ણ શું છે તે આ શૂન્યતામાં જીવવું છે જેમાં સ્વયં છોડી દેવામાં આવે છે. આ ત્યાગ સાથે હોવાની ઉત્કટતા ઉદ્ભવે છે, એક ઇચ્છા વિચાર અને લાગણીથી પર, એક જ્યોત જે બધું ખોટું છે તેનો નાશ કરે છે. આ ઊર્જા મનને અજાણ્યામાં પ્રવેશવા દે છે. પરિઘમાંથી કેન્દ્ર તરફ કોઈ ગતિ ક્યારેય કેન્દ્ર સુધી પહોંચશે નહીં. સપાટીની ગતિ ઊંડી બનવાનો પ્રયાસ કરે છે તે સપાટી કરતાં વધુ ક્યારેય નહીં હોય. પોતાને સમજવા માટે, મન સંપૂર્ણપણે સ્થિર હોવું જ જોઈએ, ભ્રમ વિના. પછી સ્પષ્ટતા સાથે આપણે "હું" ની અર્થહીનતાને માપથી પરની વિશાળતામાં ઓગળતી જોઈ શકીએ છીએ. ત્યાં કોઈ સમય નથી, ફક્ત વર્તમાન ક્ષણ. છતાં વર્તમાનમાં જીવવું પોતે જ સંપૂર્ણપણે પૂરતું છે. દરેક ક્ષણે એક મૃત્યુ પામે છે, એક જીવે છે, એક પ્રેમ કરે છે, એક છે. ડર અને ભ્રમથી મુક્ત, ક્ષણ પછી ક્ષણ આપણે અજાણ્યામાં પ્રવેશવા માટે મૃત્યુ પામીએ છીએ. rewrite in simple term in Gujarati