દોડ

સવારે છ ને પાંચની લોકલ,
નવ ને દસનું પંચિંગ,
એક વાગ્યે ટિફિન
ટેબલ પર જ,
સાત ને ચાલીસની લોકલ,
દસ વાગ્યે ‘ગુડ નાઇટ’નો મેસેજ.

ત્રીસ વર્ષ
આ જ દોડ.

નિવૃત્તિના દિવસે
સાહેબે શાલ ઓઢાડી
ને કહ્યું:
‘હવે આરામ કરો.’

ઘરે આવીને
હું ખુરશીમાં બેઠો,
ને મને
પહેલી વાર ખબર પડી
કે બેસવું
દોડવા કરતાં
અઘરું છે.

પગ
હજી પણ
છ ને પાંચની લોકલ
પકડવા ઊઠે છે.

– પરાગ રતનપરા