છૂટા શેર ૯૬૨૬–૯૬૪૫

૯૬૨૬.
મને તાવ, ત્યાં મા જગે રાતભર,
હવે તાવ માને, અને હું વિદેશ.

૯૬૨૭.
પડે મેહ, ને ગામ ભીંજે બધું,
નગરમાં બધે જામ, ને હૉર્ન પણ.

૯૬૨૮.
મફત વીજળી, ગૅસ, સાડી, મકાન,
પછી પાંચ વરસે ફરી ભાષણો.

૯૬૨૯.
તમે મોકલેલું ગુલાબી ગુલાબ
હજી ડાયરીમાં ધબકતું, સખી.

૯૬૩૦.
ભમે બાગમાં કાળ થઈ પાનખર,
પરાગે છતાં બીજ વાવ્યાં હજાર.

૯૬૩૧.
અહીં રાત જેવી નથી રાત પણ,
ઝગે રોશની, ઊંઘ ક્યાંથી મળે?

૯૬૩૨.
હતી સાઇકલ એક, ને બે જણા,
ગલી ગામની સૌ અમારી હતી.

૯૬૩૩.
હવે હાથમાં લાકડી ને દવા,
અને યાદમાં દોડતો છોકરો.

૯૬૩૪.
લગનમાં ભલે ગોર મંતર ભણે,
વરવધૂ સદા ‘પોઝ’માં કૅમરે.

૯૬૩૫.
કથા સાંભળી તો ઘણી, ને પછી
ઘરે જઈ ફરી એ જ ઝઘડા સતત.

૯૬૩૬.
નથી નામ પૂછ્યું કદી ફૂલનું,
પરાગે હવા સાથ દોસ્તી કરી.

૯૬૩૭.
મજૂરે ચણી’તી હવેલી ઘણી,
છતાં રાત કાઢે સડક પર, ભલા.

૯૬૩૮.
ઝરૂખે રહી રાહ જોતી સખી,
ગયા ચાંદ-તારા, ન આવ્યા પિયા.

૯૬૩૯.
હતો રોડ ત્યાં તો, તળાવો થયાં,
અને કાગળે રોડ ચમકે નવો.

૯૬૪૦.
કલમ મેં ઉપાડી, થયું મૌન સૌ,
હતું જે હૃદયમાં, લખાયું નહીં.

૯૬૪૧.
હતી ખાટલી, ચાંદની, વારતા,
હવે ફોન છે, વારતા ના રહી.

૯૬૪૨.
ભલે ફૂલને નામ ના કો મળે,
પરાગી હવા ઓળખે છે સદા.

૯૬૪૩.
બળી દેહ ગ્યો, રાખ ગંગામહીં,
હજી ગીત એનાં ગવાતાં અહીં.

૯૬૪૪.
સવારે ગયો યોગ કરવા, પછી
બપોરે સમોસાં ઉડાવ્યાં સરસ.

૯૬૪૫.
અહીં ધુમ્મસે સૂર્ય ઢાંક્યો ભલે,
ઉજાસો હજી પાછળે છે ખડા.

– પરાગ રતનપરા