છૂટા શેર ૨૬૩૬–૨૬૫૦

૨૬૩૬.
આંખમાં આભ છે, હાથમાં ધૂળ છે,
જિંદગી આમ જીવી અમે બે તરફ.

૨૬૩૭.
રાત આખી બળે એક દીવો, અને
ભોર થઈ ત્યાં ઠરી ગ્યો, ન બોલ્યો કશું.

૨૬૩૮.
આ ‘પરાગે’ સુગંધો વહેંચી બધી,
ને ખરી, તોય ખુશ્બૂ રહી ગઈ અહીં.

૨૬૩૯.
‘સાંભળો છો?’ કહી શ્રીમતી બોલતાં,
ને પછી સાંભળું હું કલાકો સુધી.

૨૬૪૦.
છાપરું ટપકતું રાતભર, ને બધે
બાળ સૂતાં હતાં મા તણે પાલવે.

૨૬૪૧.
ફ્લૅટમાં ક્યાં ગગન? ભીંત સામે બધે,
ચાંદ જોવા, ચડું રોજ હું છાપરે.

૨૬૪૨.
મૂર્તિમાં દેવ છે, દેવ ના મૂર્તિ છે,
ભાવથી જો, બધે ઈશનો વાસ છે.

૨૬૪૩.
ફૂલ પાસે ભ્રમર, દૂર કાંટા ખડા,
આ ‘પરાગે’ નિહાળ્યા સખા બેઉને.

૨૬૪૪.
મા ગયાં, ત્યારથી કોઈ પૂછે નહીં:
‘કેમ છે, દીકરા? કંઈ ખાધું ખરું?’

૨૬૪૫.
પાનખરમાં ખરે પાન સઘળાં ભલે,
મૂળ તો જાગતાં, આવશે ફાગણો.

૨૬૪૬.
સાંજના ઓટલે બે જણાં બેસતાં,
બોલતાં ના કશું, તોય સમજી જતાં.

૨૬૪૭.
રાત વીતી જશે, ભોર આવી જશે,
આંખમાં એક દીવો જલાવી રહો.

૨૬૪૮.
ચાંદ ઊગ્યો ગગન, તું ય ઊગી હૃદય,
બેઉ અજવાળતાં, બેઉ આઘાં ઘણાં.

૨૬૪૯.
ગાય પૂજાય છે, તોય કચરો ચરે,
ધર્મના નામ પર, ભૂખ સૌ ભૂલતાં.

૨૬૫૦.
શબ્દ છે બીજ, ને અર્થ છે ઝાડવું,
જેટલું સિંચશો, એટલો છાંયડો.

– પરાગ રતનપરા