વ્યક્તિગત નસીબનો પ્રભાવ

જીવનમાં અણધારી તકો બધાને મળે છે, પણ સૌથી મોટો વળાંક કોઈ ચોક્કસ માણસના પ્રવેશથી આવે છે. અમેરિકન મેનેજમેન્ટ લેખક જિમ કોલિન્સ અને મોર્ટન હેન્સને તેમના પુસ્તક 'ગ્રેટ બાય ચોઇસ'માં આ વિચાર આપ્યો. એમણે કહ્યું કે નસીબના ઘણા પ્રકાર છે, પણ 'હૂ લક' એટલે કે યોગ્ય સમયે સાચા માર્ગદર્શક, સાથી કે ભાગીદારનું ભટકાઈ જવું. આ માત્ર અકસ્માત નથી. એ માણસ મળ્યા પછી તમે એ સંબંધને કેવી રીતે સાચવો છો અને પરિણામમાં ફેરવો છો, તે તમારી આવડત છે.

આપણે આખી જિંદગી પદ્ધતિઓ, સ્ટ્રેટેજી અને આંકડા સુધારવામાં કાઢી નાખીએ છીએ. હકીકત એ છે કે સફળતા કોઈ એક્સેલ શીટ નથી, માણસોનું નેટવર્ક છે. ખોટો માણસ તમારી દસ વર્ષની મહેનત એક ક્ષણમાં ધૂળધાણી કરી શકે. સામે પક્ષે, એક સાચો સલાહકાર કે વફાદાર સાથી તમને શૂન્યમાંથી શિખરે પહોંચાડી દે છે. નસીબ એ નથી કે તમે કઈ ઓફિસમાં બેસો છો, નસીબ એ છે કે તમારી સામેની ખુરશીમાં કોણ બેઠું છે.

ભારતીય રાજકારણમાં આ સિદ્ધાંત દરેક ગલી-મહોલ્લામાં જોવા મળે છે. ચૂંટણીઓ માત્ર ભાષણો કે જાહેરનામાથી નથી જીતાતી. એક સામાન્ય ધારાસભ્ય મુખ્યમંત્રીની રેસમાં ત્યારે જ આવે છે જ્યારે તેને કોઈ પાકો વ્યૂહરચનાકાર કે પડદા પાછળનો ચાણક્ય મળી જાય. ધારો કે યુપી કે બિહારનો કોઈ યુવા નેતા અચાનક રાષ્ટ્રીય ફલક પર ચમકે છે, તો ધ્યાનથી જોજો. એની પાછળ કોઈ અજાણ્યો સંયોજક ઊભો હશે જેણે બૂથ મેનેજમેન્ટ અને જ્ઞાતિનાં સમીકરણો ગોઠવ્યાં છે. એ નેતાનું સૌથી મોટું ભાગ્ય કોઈ ચમત્કારિક યોજના નહોતી, એ પડછાયા જેવો માણસ હતો.

મોટા ભાગના લોકો માત્ર તકો શોધે છે. ચતુર માણસો સંબંધોની પારખ રાખે છે. સવાલ એ નથી કે આવતા વર્ષે બજાર કેવું રહેશે કે સરકાર કઈ નીતિ લાવશે. સવાલ એ છે કે તમારી પડખે ઊભેલો માણસ તમને ખાડામાં ધકેલશે કે કટોકટીમાં ઢાલ બનશે. નસીબ હંમેશાં લોટરીની ટિકિટ બનીને નથી આવતું, ઘણીવાર એ જીવતો-જાગતો માણસ બનીને દરવાજો ખખડાવે છે.

તમારી તિજોરી કેટલી ભરેલી છે તેના કરતાં તમારી ફોનબુકમાં કોણ છે, એ નક્કી કરે છે કે તમે જીતશો કે હારશો.